Mijn verhaal: hoe ik stopte met drugs

Inhoud van dit artikel

1. Hoe begon mijn gebruik?
2. Wanneer ging het echt mis?
3. Mijn dieptepunt
4. Het keerpunt: mijn dochter
5. Hoe ik Ilja Reiman ontmoette
6. Mijn eerste gesprek met een begeleider
7. Na het stoppen begon het echte werk
8. Hoe gaat het nu met mij?
9. Waarom ik Verslavingshulp Nederland begon
10. Wil jij ook stoppen met drugs?
11. Veelgestelde vragen

Ik ben Geert Jan Brugman. Ruim twintig jaar gebruikte ik drugs, de laatste jaren dagelijks cocaïne, met daarbij alcohol en slaappillen. Toen mijn dochter zei dat ze het wist, ben ik hulp gaan zoeken. Met steun van Ilja Reiman en één-op-één begeleiding ben ik gestopt, terwijl ik gewoon thuis bleef wonen. Inmiddels ben ik al vele jaren clean.

Ik deel dit verhaal omdat ik destijds nergens eerlijke, persoonlijke verhalen kon vinden. Het raakt me nog steeds om het op te schrijven, maar het is goed dat je het leest.

Hoe begon mijn gebruik?

Mijn gebruik begon al als tiener, op straat, waar drank en drugs heel normaal waren. Ik ben deels op straat opgegroeid. Daar gelden andere regels en niemand zag er een probleem in.

Met mijn vrienden deden we wat we wilden. Niemand ging nog naar school, niemand werkte, het geld werd op straat verdiend. We gingen naar housefeesten, namen xtc en gingen geen gevecht uit de weg. Samen uit, samen thuis.

Ik zocht altijd het extreme op: drugs, drank, gokken met grote bedragen en veel vrouwen. Door vechtpartijen kwam ik regelmatig met de politie in aanraking. Ik zag mezelf nooit als verslaafd. Ik noemde het een gekke, wilde tijd. Achteraf was het gewoon een groot probleem.

Wanneer ging het echt mis?

Het ging echt mis toen ik van xtc overstapte op cocaïne en daarna dagelijks ging gebruiken. Ook nam ik elke dag een slaappil. Tot mijn 41e wist ik het goed te verbergen voor mijn familie en mijn vriendin.

Toen overleed mijn vader. Mijn relatie van dertien jaar liep stuk en mijn bedrijven gingen slechter lopen. In de coronatijd verdubbelde mijn gebruik. Ik had de coke standaard op zak: bij klanten, bij familie, bij vrienden.

Ik nam steeds meer afstand van iedereen. De enigen die er altijd voor me bleven, waren mijn dochter en de vrouw met wie ik toen was. Ook in onze oude groep ging het mis. Mensen raakten verslaafd, dakloos of overleden. Sommigen konden het leven niet meer aan.

Mijn dieptepunt

Mijn dieptepunt waren de nachten waarin ik dacht dat mijn hart ermee zou stoppen. Ik lag te zweten in bed, mijn hart bonkte en ik staarde naar het plafond. Ik mixte cocaïne met alcohol en slaappillen: een combinatie die je fataal kan worden.

Ik weet nog dat de ventilator op volle toeren moest draaien omdat ik oververhit was, terwijl mijn vriendin naast me lag te bibberen van de kou. Zij was blij als ze zag dat ik ’s ochtends weer online was. Als ik daaraan denk, voel ik die wanhoop nog steeds.

Elke dag zou de laatste zijn, want morgen zou ik stoppen. Het lukte nooit. Er zat een leegte in mij die niets kon vullen, terwijl ik eigenlijk alles had: een dochter die zielsveel van me houdt, een goede vrouw naast me en genoeg geld.

Het keerpunt: mijn dochter

Het keerpunt kwam toen mijn dochter me vertelde dat ze wist dat ik drugs gebruikte. Al die tijd dacht ik dat ik het perfect voor haar verborg. Zolang zij er geen last van had, kon ik mijn gebruik goedpraten.

Ze liep verdrietig rond en maakte zich zorgen om haar vader. Dat brak mijn hart. Ik hou meer van haar dan van mezelf, van drugs of van wie dan ook. Haar woorden bleven door mijn hoofd spoken. Ik moest kiezen: doorgaan en mijn dochter haar vader laten verliezen, of stoppen.

Mijn toenmalige vriendin bleef ook aandringen op hulp. Ik heb nog steeds spijt van wat ik haar heb aangedaan. Ze heeft mijn leven gered en daar zal ik haar altijd dankbaar voor zijn.

Hoe ik Ilja Reiman ontmoette

Ik zocht online naar een uitweg en kwam een podcast tegen waarin Ilja Reiman over zijn eigen verleden vertelde. Ik kende zijn naam van vroeger uit de housescene. Als deze man na zijn turbulente leven kon stoppen, moest het mij ook lukken.

Kort daarna zat ik met een bekende van hem ergens te eten. Wie kwam daar binnenlopen? Ilja. Hij kwam erbij zitten en we raakten aan de praat. Voor mij voelde het als een teken. De volgende dag belde hij om te vragen of ik er nog steeds achter stond.

Ilja liet me inzien dat er nog hoop was. Ik had werk, een kind en verplichtingen en wist nog enigszins maat te houden. Wie helemaal kapot is, geeft daar niets meer om, zei hij. Die woorden gaven me hoop. Inmiddels is hij een van mijn beste vrienden en voelt hij als een broer.

Mijn eerste gesprek met een begeleider

Nog dezelfde week stond ik op aandringen van Ilja voor de deur bij een begeleider, voor één-op-één gesprekken. Je hebt geen idee hoe dat voelde voor een trotse man als ik. Praten over mijn problemen met een of ander geitenwollensokkentype? Echt niet.

Elke verslaafde gebruikt op de laatste avond het meest, en ik kwam dan ook flink onder invloed binnen. Tot aan de deur wilde ik wel tien keer omdraaien. Toen deed er een kleine, wijze man open met een geweldige uitstraling: de begeleider die mijn leven zou veranderen.

Het was de eerste keer in mijn leven dat ik met iemand praatte over wat ik echt dacht. Hij veroordeelde me nooit en gaf me alternatieven om over na te denken. Vaak lachten we samen om mijn gekte. Na een paar gesprekken keek ik er zelfs naar uit.

Ik was niet zwak, maar ziek

Hij legde me uit dat verslaving een ziekte is. Dus ik was niet zwak, maar ziek? Dat veranderde hoe ik naar mezelf keek. Mijn hersenen gaven geen signalen meer af die me beschermden tegen drank en drugs.

Ik kreeg huiswerk mee om anders te leren denken. Na een paar dagen kwam er een stemmetje terug dat zei dat gebruiken niet verstandig was. Die stem werd in de weken daarna steeds sterker. Binnen enkele weken was ik van mijn drugsgebruik af. Ook mijn psychiater heeft met zijn adviezen en begeleiding veel voor me betekend.

Stoppen met de slaappillen was zwaar. De eerste dagen deed ik geen oog dicht en had het een vreemd effect op mijn hoofd. Na een paar dagen kon ik weer slapen. Nu slaap ik beter dan ooit.

Belangrijk voor je veiligheid: gebruik je slaappillen of benzo’s, en zeker als je ze combineert met alcohol of andere drugs? Stop dan nooit plotseling. Bouw af onder begeleiding van je huisarts of een verslavingsarts, want abrupt stoppen kan zware ontwenning, insulten of een delier geven. Bij nood bel je 112.

Na het stoppen begon het echte werk

Mijn echte gevecht begon pas toen het gewone leven weer begon. Ik had opeens zeeën van tijd. Vroeger was ik óf aan het gebruiken óf aan het herstellen. Nu wist ik niet wat ik met mezelf aan moest.

Ik nam afscheid van vrienden met wie ik al tientallen jaren omging. Met een brok in mijn keel, want sommigen mis ik nog steeds. Maar geen vriendschap is het waard om eraan onderdoor te gaan. Op zaterdagavond zat ik soms alleen thuis, zonder drank, drugs of vrienden.

Waar ik van schrok, was de moeheid. Ik had verwacht beloond te worden met een fris hoofd en een gezond lichaam, maar ik voelde me slechter dan toen ik nog gebruikte. Ook de relatie met de vrouw die me zo had gesteund, liep in die periode stuk. Dat deed pijn, maar ik moest voor mezelf kiezen.

Ik ben gaan sporten, op dansles gegaan en heb mijn dagen gepland. Structuur was mijn grootste gemis: ik leefde zonder plan of doel. Na een bezoek aan de dokter bleek dat mijn lichaam na al die jaren tekorten had. Toen die werden aangevuld, kwam mijn energie terug. Hoe die maanden verliepen, lees je in wanneer ben je clean van drugs.

Hoe gaat het nu met mij?

Het gaat nu goed met me. Ik drink niet, gebruik niet en neem geen slaappillen meer. Ik ben een ander mens, nog steeds met gebreken, maar met veel meer rust en geduld. De scherpe randjes zijn eraf.

Mijn band met familie en vrienden is enorm verbeterd. Vroeger vond ik ze vervelend, nu ben ik graag bij ze. Mijn band met mijn dochter was altijd al bijzonder en is alleen maar sterker geworden.

Ook mijn financiële problemen heb ik opgelost. Ik ben ervan geschrokken hoe goed de Belastingdienst met me meedacht toen ik een eerlijke tweede kans wilde. Vroeger zag ik de overheid als vijand. Nu betaal ik mijn belasting met een goed gevoel.

Nog altijd ga ik regelmatig naar de kerk om God te bedanken voor mijn leven. En nog steeds zit ik elke maand bij mijn begeleider om door te nemen wat ik meemaak. Natuurlijk heb ik mijn dipjes, en soms komt de gedachte aan cocaïne nog op. Maar ik weet nu wat ik dan moet doen. Meer over mijn herstel lees je in herstellen van een verslaving.

Waarom ik Verslavingshulp Nederland begon

Ik ben Verslavingshulp Nederland samen met Ilja begonnen omdat ik zelf veel te lang heb rondgelopen met de vraag: ik wil stoppen, maar hoe? Er was weinig eerlijke informatie van mensen die het leven zelf hebben geleefd.

Een keer kreeg ik om vijf over vijf ’s nachts een bericht van een vrouw die ik nog niet kende. Ze zat aan de drugs en was bang dat ze dood zou gaan. Ik ben meteen opgestaan en heb haar teruggeschreven. Ik weet als geen ander hoe het voelt om ’s nachts bang te zijn dat je eraan onderdoor gaat.

Wij zijn geen kliniek. We zijn mensen die het zelf hebben meegemaakt, die je niet veroordelen en die je helpen de juiste hulp te vinden. Zoals Ilja dat ooit voor mij deed. Lees ook wie wij zijn.

Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of gratis 0800-0113.

Wil jij ook stoppen met drugs?

Misschien herken je jezelf in mijn verhaal. Dan wil ik je dit meegeven: als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. De enige manier om een nieuw leven te krijgen, is door te veranderen. En dat hoef je niet alleen te doen.

Wil je jouw verhaal eens kwijt aan iemand die het zelf heeft meegemaakt? Vraag een gratis gesprek aan, dan bellen we je terug. Dat eerste gesprek kost niets en verplicht je tot niets. Wij behandelen zelf niet, maar zoeken samen met jou uit welke hulp past: je huisarts, de verslavingszorg, een kliniek of een interventie. Professionele verslavingszorg valt meestal onder de basisverzekering (let op je eigen risico).

Veelgestelde vragen

Welke drugs gebruikte je?

Vooral cocaïne, xtc, speed, wiet en alcohol, en ik gokte. De laatste jaren gebruikte ik dagelijks cocaïne en nam ik elke dag een slaappil. Die combinatie is gevaarlijk voor je hart en je ademhaling.

Hoe lang ben je al clean?

Ik ben inmiddels al vele jaren clean. Ik drink niet, gebruik geen drugs en neem geen slaappillen meer. Ik blijf wel waakzaam, want herstel stopt nooit helemaal.

Ben je opgenomen geweest in een kliniek?

Nee. Ik had één-op-één gesprekken met een begeleider en bleef gewoon thuis wonen. Ook mijn psychiater heeft me geholpen. Voor mij werkte dat, maar wat bij jou past, hangt af van je situatie.

Kan ik met jou praten over mijn situatie?

Ja. Vul het formulier op de contactpagina in, dan bellen we je terug. Het eerste gesprek is gratis en vrijblijvend. We helpen je daarna de hulp te vinden die bij jou past.